Chicago’da kurulan Fall Out Boy’un dört üyesi, vokalist ve gitarist Patrick Stump, basçı Peter Wentz, davulcu Andrew Hurley ve gitarist Joseph Trohman’ın bir araya geldiğini görmek için zamanda yolculuk yapacak olsak, 2000’e hoplamamız yeterli. Grup kurulmadan önce hepsi de yer altı punk kültürüyle haşır neşirmiş. Tabii bu demek değil ki kendileri genç bir Dead Kennedy’s, daha çok Get Up Kids, Jimmy Eat World, Less Than Jake ayarında “zıpır punk” gruplarına özenmişler. Bu durumda bateristlerinin bir metalcore grubunda çalmasının ayrıntısına girmek istememelerini anlayışla karşılamak gerek.

2001’de ilk demolarını ve arkasından 2002’de ilk EP’leri “Fall Out Boys’s Evening Out With Your Girl”ü çıkardıklarında, plak şirketleri arasında onları kapmak için kıyasıya bir mücadele başlamış. Tek şartları, kendi kafalarındaki müzikten asla ödün vermemekmiş. “Take This To Your Grave”i böylece Island’dan çıkardıktan sonra 2005’te “From Under the Cork Three”yi kaydetmişler ki adını basçılarının favori çocuk kitaplarından alan bu albüm ile bizim ve dünyanın yörüngesine girdiler.

Bu albümün, ses getirmeyen öncekinden farkı, bu kez dördünün de şarkı yazması ve müziklerinin hardcore kısmının törpülenmiş oluşu. Pop ve punk yapıyorlar ama pop-punk grubu tabirini reddediyorlar.

Laf açılmışken onlara emo derseniz de kalpleri kırılıyor. Hisli sözler yazdıklarını kabul ediyorlar ama en fazla bu kadar. Tabii suyu çıkmış bir türde müzik yaptıkları için bu kadar hassas olmalarına şaşırmamak gerek. Yepyeni icatlar sunmuyorlarsa da “Dance, Dance” ve “Sugar, We’re Goin’ Down” gibi şarkılarda görüyoruz ki az buz yetenekli de değiller.